آبگه

سالهاست که مردم خوزستان با توجه به گسترش روابط تجاری  و بازرگانی مابین ایران و عراق شاهد حضور پر رنگ تانکرهای عراقی در استان خود می باشند. بطوری که امروزه یکی ازدغدغه هر راننده, شهروند و مسئول در استان خوزستان غولهای آهنی با پلاک اربیل و نینوا و سلیمانیه و ... است . حال اینکه ورود و تردد این خودروها برای اقتصاد منطقه مفید می باشد بر هیچ کس پوشیده نیست  لیکن عدم توجه به زیرساختها و بهره برداری صحیح از موقعیت به وجود آمده می تواند همچون آفتی  بزرگ گریبانگیر استان خوزستان گردد و خسارتی بزرگ به مردم منطقه وارد نماید.

گاهی وقتی در جادهای استان خوزستان و بخصوص منطقه ماهشهر تردد می کنیم فراموش می کنیم که در خاک ایران هستیم و سبقت تانکرهای حامل سوخت با سرعت بالا این تصور را ایجاد میکند که ما در خاک عراق در حال رانندگی هستیم. حال سوال این است که هر چند این خودروها عوارض خاص خود را بر طبق قوانین و تعرفه های مصوب که گاها چند برابر خودروهای داخلی می باشد پرداخت می نمایند اما سود حاصل از این موضوع و سهم استان خوزستان از دریافت این مبالغ چقدر است ؟ چه مقدار از این پول صرف تعمیر و تعریض جاده های استان می گردد؟ کدام ارگان پاسخگو می باشد ؟

راهها از عوامل موثر در توسعه گردشگری و توسعه  هر منطقه محسوب می شوند  صحیح  و گردشگری  به طور کلی پس از انقلاب صنعتی با متکامل شدن شبکه های حمل و نقل و ارزان شدن آن، رونق خاصی به خود می گیرد نیز صحیح ، اما سهم  سرمایه گذاری و احداث راهها با معیار و استانداردهای بین المللی آیا ضرورتی ندارد ؟پاسخگو تصادفات این کامیونها و آلوده کردن محیط زیست چه کسی است ؟هوای آلوده و آب آلوده برای مردم خوزستان کم بود که اینبار می بایستی شاهد آلوده کردن خاک پاک خوزستان باشیم ؟ سناریو اداره محیط زیست در زمان تصادفات جاده ای و پخش مواد نفتی چیست؟  از میسر اندیمشک تا بندر امام خمینی بارها شاهد چپ کردن و یا آتش سوزی این کامیونها بوده ایم و لکه های سیاه بازمانده در طول مسیر خود شاهد این ادعا می باشد. راستی کسی می داند تا کی میزبان این مهمان های ناخونده هستیم ؟

بخشی از محموله این تانکرها مواد نفتی و مازوت ترانزیتی از کشور عراق است که از پالایشگاه های بی جی، کرکوک و سلیمانیه عراق توسط کامیون از مرزهای غربی کشور صورت می گیرد.

تردد کامیونها عراقی حامل مواد سوختی طی چند سال گذشته رشد قابل ملاحظه ای داشته اند به گونه ای که این کامیون ها دیگر بخشی از جادهای استان خوزستان شده است .همه به این موضوع واقف هستیم که منافع ملی بر منافع منطقه ای ارجحیت دارد ولی اختصاص تنها بخشی از درآمد حاصل به زیر ساختهای استان خوزستان می تواند حکم بازی برد برد را ایفا نماید. در غیر اینصورت همین زیر ساختهای موجود نیز از بین خواهد رفت .

 اما واقعیت اینجاست که شاید بیشترین ضرر از حضور کامیونهای عراقی در استان خوزستان متوجه مردم بندر امام خمینی و ماهشهر می باشد . چرا که ترمینال نهایی و خط انتها این مارتن طولانی, بندر امام خمینی می باشد. جایی که کشتی های حامل منتظر ورود آنانند. اما نکته قابل توجه اینکه علی رغم حضور طولانی مدت تانکرها وضعیت ایستگاه پایانه آنان در انتهای اتوبان اهواز _ بندر امام خمینی فاقد امکانات لازم بوده و این خودروها برای ادامه مسیر از پایانه تا بندر امام خمینی مجبور به عبور از حدود 10 کیلومتر جاده خاکی و وارد شدن به جاده شهر چمران به منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی می باشند . حال وقتی بارنندگی نیز باشد با گل آلود ولغزنده شدن جاده ریسک  و خطرات این جاده بیش از پیش افزایش می یابد و هر از چند گاهی شاهد حوادث جاده ای در این محور هستیم و نکته بسیار قابل توجه در این نکته است, که نه اداره راه و نه شرکت پتروشیمی هیچکدام مسئولیتی نسبت به این جاده بعهده نمی گیرند و هر کدام از پذیرش این مسئولیت شانه خالی می کند.

آقای رییس جمهور مردم خوزستان  اینبار نیز چشم به کلید شما دوخته اند و منتظر باز کردن بسیاری از قفل محرومیت ومظلومیتهای استان خود دارند مظلومیت زندگی در آلوده ترین شهر دنیا , مظلومیت به یغما بردن شاهرگ حیات آن کارون و... آقای ریس جمهور  افزایش سهم اعتبارات استان خوزستان نیز قطعا حق مسلم ماست.